U vindt ons ook op
U aangeboden door
Belastingdienst1998

Museum van het internet

“Mais où sont les neiges d’antan?” (“Maar waar is de sneeuw van weleer?”). Niets zo vergankelijk als sneeuw, aldus François Villon. Maar hij wist dan ook nog niet van het bestaan van het internet, want dat is zo mogelijk nog vluchtiger. Zo gewonnen, zo geronnen. Je weet dat je bepaalde informatie ergens op het internet gezien hebt, maar je kunt het bij god niet terugvinden. Hoe komt dat? Website aangepast, informatie verdwenen. Zou het niet leuk zijn als je terug kunt kijken op het worldwideweb? Goed nieuws: dat kan.

Al twintig jaar wordt er namelijk gebouwd aan een archief van het web, door de makers ervan heel toepasselijk de “Wayback machine” genoemd. Je voert een webadres in en je kunt terugkijken, tot maximaal 1996. Een voorbeeld: ik voer “www.nos.nl” in en krijg dan een overzicht van alle ‘snapshots’ die er van die website zijn gemaakt tussen 1998 en 2016. Ik kan dan bijvoorbeeld kijken naar 20 augustus 2004. Met een paar klikken zit ik op de beschrijving van toenmalig presentator van het Radio1-journaal Govert van Brakel. Toegegeven, de webpagina’s zijn niet altijd compleet opgeslagen en de plaatjes zijn nogal eens afwezig, maar het webarchief geeft wel een heel aardige indruk hoe het web er indertijd uitzag.

Het internetarchief draait helemaal op vrijwilligers, en is afhankelijk van sponsors. De organisatie erachter is gevestigd in San Francisco en bestaat sinds 1996. Doelstelling van het archief: bouwen van de bibliotheek van het internet. Je kunt er niet alleen oude webpagina’s vinden maar ook oude software, audio, films e.d.

Wat hebben we daar nu aan? Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat het internet zo’n belangrijke rol is gaan spelen in ieders leven dat het eigenlijk heel vreemd zou zijn als we dat niet zouden bewaren. De geschiedenis van het internet maakt integraal onderdeel uit van onze eigen geschiedenis: van onze cultuur, van onze gewoontes en van onze blik op de wereld om ons heen. Eigenlijk is het dan ook heel vreemd dat we voor het bewaren van zo’n belangrijke bron volledig afhankelijk zijn van vrijwilligers en donaties door particulieren. Niet voor niets wijdde VPRO’s Tegenlicht er in 2014 een uitzending aan.

Maar voor onderzoekers, en zeker onderzoekers van begrijpelijke taal, biedt dit archief ook allerlei mogelijkheden: als ik wil weten of de PvdA vroeger anders en moeilijker communiceerde dan nu en of de belastingdienst ons leven inderdaad makkelijker maakt door begrijpelijkere formulieren te hanteren dan voorheen, dan kan ik dat onderzoeken in het internetarchief. En verder is het natuurlijk gewoon heel leuk om door die oude webpagina’s heen te lopen met een vertederd gevoel: ach ja, zo was het toen…

Deel dit op sociale media:
    Over de auteur:

    Wilbert SpoorenWilbert Spooren is hoogleraar Taalbeheersing van het Nederlands aan de Radboud Universiteit Nijmegen.View all posts by Wilbert Spooren →

    Je kan reageren